จอกคิน อาร์ปูธรรม บุรุษผู้เป็น “ลมหายใจและความหวัง” ของผู้ยากไร้

จอกคิน อาร์ปูธรรม บุรุษผู้เป็น “ลมหายใจและความหวัง” ของผู้ยากไร้ จอกคิน อาร์ปูธรรม ชายผู้นี้ทำไมถึงเป็นลมหายใจและความหวังของผู้ยากไร้ บทความนี้คงไขความและให้คำตอบเราได้ 0 แม้ “อินเดีย” จะได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและวิทยาการเบอร์ต้น ๆ ของโลก แต่ขณะเดียวกันในหลืบลึกของสังคมแดนภารตะ ก็ยังคงเต็มไปด้วย “ผู้ด้อยโอกาสนับล้าน” ที่ยังคงใช้ชีวิตแบบไร้ความหวัง…รอแค่วันหมดลมหายใจ 0 ราว 64 ปีก่อน เด็กชาย จอกคิน อาร์ปูธรรม (Jockin Arputham) ถือกําเนิดขึ้นในครอบครัวระดับเศรษฐีของอินเดีย แต่เมื่อผู้เป็นพ่อติดสุราอย่างหนัก ฐานะของครอบครัวจึงพลอยตกต่ําลง…ถึงขั้น ย่ําแย่ 0 หลังเจอมรสุมชีวิตที่ไม่คาดคิดจอกคินในวัย 16 ปีตัดสินใจออกจากโรงเรียน ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปจนถึงชุมชนแออัดแห่งหนึ่งในเมืองมุมไบ แม้จะพยายามหาเลี้ยงตัวเองด้วยการเป็นช่างไม้ แต่สภาพความเป็นอยู่โดยรวมก็จัดว่าลําบากอยู่มาก ในที่สุดความเครียดก็บีบคั้นให้จอกคินตัดสินใจกินยาพิษฆ่าตัวตาย แต่โชคดีที่ในเสี้ยววินาทีสุดท้ายเขาเกิดเปลี่ยนใจและพยายามอาเจียนออกมาได้ทันจึงรอดตายอย่างหวุดหวิด 0 หลังได้ชีวิตกลับคืนมาจอกคินเหมือนกลายเป็นคนใหม่ เขาเริ่มมองไปรอบ ๆ ตัวพร้อมกับบอกตัวเองว่า “ชีวิตคนจนต้อง ‘ดี’ กว่าที่เป็นอยู่” เขาเรียกร้องให้เทศบาล ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยไยดีในเรื่องสุขอนามัยของชุมชนหันมาจัดเก็บขยะในพื้นที่ ด้วยการวางแผนให้เด็กนับร้อย ๆ คนนําขยะไปกองรวมกันไว้หน้าเทศบาล วิธีการนี้แม้จะทําให้เจ้าหน้าที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก […]

The Museum of Broken Relationships ที่นี่มีความทรงจําของคน (เคย) รัก

The Museum of Broken Relationships ที่นี่มีความทรงจําของคน (เคย) รัก The Museum of Broken Relationships พิพิธภัณฑ์แปลกประหลาด เก็บกักวัตถุที่มีความทรงจำที่ถูกถ่านทิ้ง เรามาดูกันดีกว่า พิพิธภัณฑ์นี้มีความเป็นมาอย่างไร 0 “ความรัก” เหมือนพลังวิเศษทําให้คนเราเปลี่ยนแปลงตัวเอง ได้ชนิดที่คาดไม่ถึง ทุกอย่างรอบตัวดูสดใสและสวยงามไปหมด แต่เมื่อไรก็ตามที่ “ความรัก” หมดเวลาและค่อย ๆ เดินทางจากเราไป 0 โอลิงกา วิสติกา (Olinka Vistica) และดราเซน กรูบิสิก (Drazen Grubisic) สองศิลปินชาวโครเอเชียดูจะเข้าใจถึงความรู้สึกนี้ดี เพราะครั้งหนึ่งทั้งสองเคยเป็นคู่รักกันมาก่อน แต่แล้วในที่สุดความรักที่เคยหวานชื่นก็เดินมาถึงทางตัน… จนต้องตัดสินใจเลิกรากันไป 0 ช่วงเวลานั้นโอลิงกาและดราเซนต่างรู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน ไม่เพียงเท่านั้น สถานที่ที่ทั้งสองคนเคยไป สิ่งของที่เคยมีค่าและมีความหมายระหว่างกันก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็น “สิ่งต้องห้าม” ที่ต่างคนต่างไม่ต้องการเห็น 0 ทว่าแทนที่พวกเขาจะขนข้าวของเหล่านั้นออกมาทําลายหรือทิ้งขว้างเช่นที่คู่ร้างอื่น ๆ นิยมทํา โอลิงกาและดราเซนกลับสวมหัวใจ ศิลปินเปลี่ยนความเจ็บปวดในใจให้กลายเป็นเรื่องสร้างสรรค์แทน ทั้งคู่ตัดสินใจนําสิ่งของที่เคยมีคุณค่าต่อจิตใจ เมื่อครั้งยังรักกันมาจัดแสดงเป็นนิทรรศการเสีย […]

พระราชากับนกแก้วสองพี่น้อง

พระราชา กับนกแก้วสองพี่น้อง นกแก้วพี่สองท้องเดียวกัน แต่มีความแตกต่างกันราวฟ้ากับดินจน พระราชา ยังตกพระทัย นิทานธรรมะสอนใจเรื่องนิสัใจคอบุตรหลาน มีนิสัยเช่นนั้นเพราะการเลี้ยงดู กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาหนุ่มพระองค์หนึ่งโปรดการล่าสัตว์ ข้าราชบริพารก็ต้อนกวางมาให้พระองค์ล่า แต่กวางก็หลุดหนีจากพระองค์ไปได้ พระราชาจึงให้สารถีขับราชรถติดตามกวางไป พระราชาทรงหากวางไม่พบ สารถียิ่งขับราชรถเข้ามาในป่าลึกทุกที ๆ จนมาถึงหมู่บ้านโจรป่า พอพวกโจรทราบว่าพระราชาเสด็จมา ก็กลัวพระราชอาญา จึงพากันหลบหนีไป เหลือแต่นกแก้วตัวหนึ่ง นกนั้นเห็นพระราชาจึงกล่าวว่า “ดูซิ เครื่องทรงอลังการ เพชรพลอยขนาดนี้ น่าฆ่ามันเพื่อเอาของเหล่านี้มาเป็นของเราจริง ๆ ” พระราชาสดับดังนั้นถึงกับตกพระทัยให้สารถีรับขับราชรถออกไปจากบริเวณนี้ จนมาถึงอาศรมของพระฤษี พระราชาทรงกระหายน้ำมากจึงเสด็จเข้าไปในอาศรม พระฤษีไม่อยู่อาศรมจะมีแต่นกแก้วอยู่หนึ่งตัว นกตัวนั้นเห็นพระราชาเข้ามาก็กล่าวว่า “ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่พระราชาเสด็จมาที่แห่งนี้ พระราชาทรงกระหายน้ำหรือไม่ เชิญพระองค์ตักน้ำเสวยจากโอ่งดินได้เลยพระเจ้าค่ะ หม่อมฉันไม่มีมือที่จะตักน้ำถวาย ” พระองค์สดับแล้วรู้สึกดีพระทัยและทรงสัมผัสได้ถึงความเป็นมิตร พระราชาสนทนากับนกแก้วอยู่นานจนทราบว่า นกแก้วตัวนี้กับนกแก้วที่อยู่ที่หมู่บ้านโจรเป็นพี่น้องกัน แต่เมื่อหลายปีก่อนมีพายุพัดรัง ให้นกทั้งสองพรากจากกัน นกผู้พี่มาตกที่อาศรมของฤษี ฤษีจึงชุบเลี้ยงทั้งยังสอนการพูดวาจาอ่อนหวาน และไม่ละเมิดในวจีกรรม มโนกรรม และกายกรรม ส่วนนกผู้น้องไปตกที่บ้านโจร ได้ยินคำสบถหยาบคาย และแผนการฆ่าคนเพื่อชิงทรัพย์จนเคยชิน จึงกลายเป็นนกแขกเต้าที่คิดจะเอาของผู้อื่นด้วยการฆ่าดังที่พระราชาสดับมา พระราชาประทับพระทัยในนกแก้วตัวนี้มาก จึงทรงปฏิญาณเลิกล่าสัตว์ แล้วประกาศให้ป่าแห่งนี้เป็นเขตอภัยทาน […]

พญาวานรยอดผู้นำ นิทานธรรมะสอนใจผู้บริหาร

พญาวานรยอดผู้นำ นิทานธรรมะสอนใจ ผู้บริหาร ทำไมนิทานธรรมะเรื่องนี้จึงเป็นนิทานธรรมะสอนใจผู้บริหาร ตามจริงน่าจะเป็นเตือนใจท่านผู้บริหารเสียมากกว่า หากได้ลองอ่านดูแล้วจะเห็นอะไรมากกว่าบทบาทของ ผู้บริหาร กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองพาราณสี คนดูพระอุทยานพบผลไม้ประหลาดสีทองมีกลิ่นหอมลอยมาในสระน้ำของพระอุทยาน จึงนำขึ้นถวายพระราชา พระราชาเห็นผลไม้นั้นก็ประหลาดใจ จึงประกาศหาผู้รู้มาแถลงว่านี้มันคือผลไม้อะไร นายพรานคนหนึ่งรู้จักผลไม้นี้เป็นอย่างดีจึงเข้าเฝ้าพระราชา “ผลไม้ที่มีเปลือกสีทองอร่ามส่งกลิ่นหอมในถาดทองเบื้องหน้านี้คือ มะม่วง พ่ะย่ะค่ะ เป็นผลไม้ที่อยู่ในป่าหิมพานต์” พระราชาสดับดังนั้นจึงโปรดให้ผ่าผลมันออกแล้วเสวยผลมะม่วงนั้น “ช่างเป็นผลไม้ที่อร่อยจริง ๆ ข้าอยากได้พันธุ์ของมันมาปลูกไว้ในเมืองของเรา พราน เจ้าพอจะนำทางเราและเหล่าเสนาไปนำต้นมะม่วงมาได้หรือไม่” “ยินดีพ่ะย่ะค่ะ” จากนำพระราชาทรงเรือพร้อมด้วยเหล่าเสนา และมีนายพรานเป็นผู้นำทางมุ่งหน้าเดินทางไปยังป่าหิมพานต์ พอถึงจุดที่มีต้นมะม่วงผลสีทองส่งกลิ่นหอม พระราชาทรงอยากเสวยผลมะม่วง จึงทรงให้เหล่าเสนารอบต้นเพื่อสอยผลมะม่วงเหล่านั้น ฝูงลิงที่กินมะม่วงเป็นอาหารอยู่แล้วก็กระโดดปีนป่ายมา พระราชาทอดพระเนตรดังนั้นก็ให้เหล่าเสนายิงธนูสังหารเสีย พญาวานร ลิงเผือกที่ตัวใหญ่ผิดลิงธรรมดาเกรงว่าบริวารจะเป็นอันตราย จึงเรียกบริวารให้กระโดดข้ามไปยังต้นไม้อีกต้นเพื่อหนีธนู แต่ด้วยต้นไม้นั้นมันไกลเกินกว่าที่จะกระโดดไปถึงทันที พญาวานรจึงผูกเถาวัลย์ไว้กับเอวแล้วสละตนกระโดดพุ่งไปอีกต้นไม้ แล้วตะโกนให้บริวารปีนเถาวัลย์นั้นมา พระราชาทอดพระเนตรเห็นดังนั้น ทรงประทับพระทัยในการกระทำของพญาวานร จึงทรงสั่งห้ามเหล่าเสนายิงธนู พระองค์ทอดพระเนตรจึงถึงลิงตัวสุดท้าย ลิงตัวนี้มีอาฆาตแค้นต่อพญาวานรจึงคิดเห็นเป็นโอกาสที่จะสังหารพญาวานร มันจึงกระโดดลงบนหลังของพญาวานรหลายครั้ง จนพญาวานรร่วงลงมาบนพื้นได้รับบาดเจ็บสาหัส พระราชารีบเข้าไปดูอาการของพญาวานรด้วยพระเมตตา พระองค์โปรดให้พยาบาลพญาวานร แต่ร่างกายอันระบมของพญาวานรไม่สามารถทนต่อบาดแผลที่ได้รับ พระราชาตรัสถามพญาวานรว่า “ทำไมพ่อลิง ไม่หนีเอาตัวรอดไป มาห่วงใยคนอื่น จนตนเองต้องเดือดร้อนเช่นนี้” “ข้าเป็นหัวหน้าของพวกเขา […]

ช้อป กิน เที่ยว ไหว้เจ้าแล้ว แวะทำบุญ 3 วัด สตรีสร้างในย่านเยาวราช

ช้อป กิน เที่ยว ไหว้เจ้าแล้ว แวะทำบุญ 3 วัด สตรีสร้างในย่าน เยาวราช   ย่าน เยาวราช สถานที่ทำการค้าของคนไทยเชื้อสายจีนมาอย่างยาวนาน นอกจากจะเป็นแหล่งช้อปปิ้ง ที่กิน และศาลเจ้าดัง ๆ แล้ว ทราบหรือไม่ว่ายังมีวัดไทยซ่อนเร้นอยู่ในย่ามนี้ด้วย ที่จริงมีอยู่หลายวัดซึ่งมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม เป็นแหล่งท่องเที่ยวทำบุญที่มีชื่อเสียง แต่ในครั้งนี้ขอนำเสนอวัดที่ผู้หญิงสร้าง ที่เป็นวัดเก่าแก่คู่กรุงรัตนโกสินทร์มาอย่างยาวนานซึ่งมีด้วยกัน 3 วัดดังนี้     วัดคณิกาผล เป็นวัดที่ยายแฟงสร้างเมื่อง พ.ศ. 2376 (ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 3) วัดนี้อยู่หลังวัดมังกรกมลาวาส (วัดเล่งเน่ยยี่) หากใครไหว้พระไหว้เจ้าวัดเล่งเน่ยยี่แล้ว แวะไปไหว้พระขอพร ทำบุญที่วัดนี้ได้     วัดกันมาตุยาราม เป็นวัดที่นางกลีบ สาครวาสีได้สร้างขึ้นในพื้นที่ที่เคยเป็นสวนดอกไม้ เมื่อปี พ.ศ. 2407 (ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 4) วัดแห่งนี้อยู่ใกล้กับวัดพุทธศาสนามหายานสองวัด คือ วัดกุศลสมาคร (อนัมนิกาย) และวัดบำเพ็ญจีนพรต (จีนนิกาย)   […]

จากชีวิตข้างถนนสู่รั้วฮาร์วาร์ดของลิซ เมอร์เรย์

จากชีวิตข้างถนนสู่รั้วฮาร์วาร์ดของ ลิซ เมอร์เรย์ ลิซ เมอร์เรย์ (Liz Murray) อาจไม่ต้องตกระกําลําบากมากนัก ถ้าพ่อแม่ของเธอไม่ติดยา แต่มีเด็กคนไหนบ้างที่เลือกพ่อแม่ของตัวเองได้ 0 พ่อแม่ของลิซเป็นฮิปปี้ที่ใช้ชีวิตอย่างเริงร่าในช่วงทศวรรษ 1970 ซึ่งเป็นยุคที่วัยรุ่นตั้งคําถามเกี่ยวกับชีวิตมากที่สุดยุคหนึ่ง และเป็นยุคที่วัยรุ่นนิยมเสพยาเสพติดกันมาก ลิซเกิดในปี ค.ศ. 1980ห่างจากพี่สาวคนโตสองปี 0 ตามกฎหมาย แม่ของลิซจัดเป็นผู้พิการทางสายตา แต่โชคดีที่ยังพอมองเห็น ครอบครัวจึงได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลทุกเดือน ทว่าพ่อแม่ของเธอกลับใช้เงินจํานวนนี้ไปกับยาเสพติด โดยไม่สนใจว่าลูกสาวตัวน้อยจะหิวโหย บ่อยครั้งลิซและพี่สาวต้องอมน้ําแข็ง กินยาสีฟัน หรือแทะลิปมันเพื่อประทังความหิว ถังขยะกลายเป็นตู้กับข้าวของเธอและพี่ไปโดยปริยาย 0 ลิซมักใช้เวลาทั้งหมดอ่านสารานุกรมที่เก็บมาจากถังขยะ หรือไม่ก็หนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุด ซึ่งทําให้เธอสอบได้คะแนนเต็มทั้ง ๆ ที่แทบจะไม่ได้เข้าเรียนเลย ลิซไม่ชอบไปโรงเรียน เพราะเธอไม่มีเสื้อผ้าสะอาดใส่ ตัวเธอจะมีกลิ่นตุๆ ทําให้เป็นที่รังเกียจของเพื่อนร่วมห้องและถูกกลั่นแกล้งเสมอ 0 ตอนอายุ 15 ปี เจ้าหน้าที่รัฐเข้ามาตรวจที่บ้านและนําตัวแม่ของลิซไปรักษาตัวในโรงพยาบาล ส่วนลิซซึ่งหนีโรงเรียนเป็นประจําก็ถูกส่งตัวเข้ากรุ๊ปโฮม (Group Home) ซึ่งเป็นบ้านพักชั่วคราวสําหรับเด็กผู้หญิงที่มีปัญหา ทว่ากรุ๊ปโฮมกลับเต็มไปด้วยวัยรุ่นที่มีบาดแผลทางอารมณ์ และมักทะเลาะกันเองอย่างรุนแรง 0 ต่อมาแม่ของลิซได้รับการวินิจฉัยว่าติดเชื้อเอชไอวี ส่วนพ่อถูกพาไปอยู่เชลเตอร์ (Shelter) เป็นบ้านพักสําหรับคนจรจัดซึ่งมักจะแยกเพศไม่ให้หญิงชายพักรวมกัน […]

โรอัลด์ ดาห์ล นักเขียนที่รัก

โรอัลด์ ดาห์ล นักเขียนที่รัก โรอัลด์ ดาห์ล (Roald Dahl) เป็นนักเขียนวรรณกรรมสําหรับเด็กชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งที่โลกเคยมีมา…ทั้งเรื่องราวที่เขาเขียนและเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตล้วนเต็มไปด้วยสีสัน เปี่ยมความหมาย เล่าได้ซ้ําแล้วซ้ําอีกโดยไม่รู้สึกเบื่อ เช่นเรื่องต่อไปนี้ 0 เดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1933 โรอัลด์ ดาห์ล ในวัยสิบหกปี ตัดสินใจไปพักร้อนตามลําพังเป็นครั้งแรกในชีวิต เงิน 24 ปอนด์ ในเวลานั้นถือว่าพอสําหรับการท่องเที่ยวในฝรั่งเศสนาน 2 สัปดาห์ ทว่าไม่พอสําหรับค่ารถไฟขากลับจากลอนดอนถึงบ้าน ขณะอยู่บนเรือข้ามฟาก (จากฝรั่งเศสไปเกาะอังกฤษ) เขาจึงเอ่ยปากขอยืมเงินจากชายแปลกหน้าคนหนึ่งด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ โดยสัญญาว่าจะส่งเงินคืนให้ทันทีเมื่อถึงบ้าน เมื่อฟังจบชายคนนั้นก็ส่งยิ้มกว้างจัดจนตาหยี พร้อมกับยื่นธนบัตรใหม่เอี่ยมใบละ 10 ชิลลิงมาให้ 0 “นี่ไง” เขาพูด “เก็บไว้เถอะ เป็นของขวัญจากผม ผมยังมีเงินอยู่ในกระเป๋านี่เยอะเชียว” 0 โรอัลด์ ดาห์ล เล่าว่า นี่เป็นการแสดงออกที่ดูเหมือนเล็กน้อย แต่ติดแน่นอยู่ในความทรงจําอันสดใสของเขาเป็นเวลาอย่างน้อย 60 ปี 0 โรอัลด์ ดาห์ลมองเห็นความงดงามของสิ่งเล็ก […]

สอนลูกให้รวยแบบ “คาเมรอน เฮโรลด์”

สอนลูกให้รวย แบบ “คาเมรอน เฮโรลด์” คาเมรอน เฮโรลด์ ไม่ใช่คนเรียนหนังสือเก่ง ได้เกรดเฉลี่ยตอนเรียนปริญญาตรีต่ํา แต่เขาประสบความสำเร็จในหลายด้าน เป็นนักธุรกิจ นักพูดเพื่อสร้างกําลังใจ และเป็นอาจารย์ แต่เขามีวิธีการ สอนลูกให้รวย ไว้อย่างน่าสนใจ 0 คาเมรอน เฮโรลด์ (Cameron Herold) เป็นนักธุรกิจชาวแคนาดาที่ประสบความสําเร็จมาก เขาเป็นนักพูดเพื่อสร้างกําลังใจที่มีชื่อเสียงระดับโลก และเป็นอาจารย์ประจํามหาวิทยาลัยเอ็มไอทีในบอสตัน โดยสอนวิชาการจัดการด้านการประกอบการในระดับปริญญาโทด้วย ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองไม่สามารถเรียนต่อปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัยชั้นนําได้เลยแม้แต่แห่งเดียว เพราะได้เกรดเฉลี่ยตอนเรียนปริญญาตรีต่ําเกินไป 0 คาเมรอนไม่ใช่คนเรียนหนังสือเก่งตรงกันข้าม ดีที่สุดที่เขาทําได้คือสอบผ่านอย่างฉิวเฉียด แต่โชคดีที่เขามีพ่อแม่ที่แสนวิเศษ พวกท่านไม่ได้กดดันลูก ๆ เรื่องการเรียน แต่กลับพยายามสอนคาเมรอนและพี่ ๆ อีกสองคนให้สามารถช่วยตัวเองได้ หรืออีกนัยหนึ่งคือสอนการเป็นนักธุรกิจที่ดีตั้งแต่ยังเด็ก 0 โดยทั่วไปผู้ปกครองอาจคิดว่าการให้เด็กเล็ก ๆ ทํางานเป็นเรื่องไม่สมควร เพราะจะทําให้รู้สึกเครียดและเหนื่อยเกินไป มิหนําซ้ําเด็กเล็ก ๆ ก็ไม่น่าจะเข้าใจเรื่องธุรกิจด้วย แต่คาเมรอนยืนยันจากประสบการณ์ของเขาเองว่าความคิดเช่นนี้ “ผิด” โดยสิ้นเชิง 0 ของเขาแนะนํางานให้ลูก ๆ ทําตั้งแต่ยังเล็ก และคาเมรอนก็ค่อย […]

พญาหงส์เข้าเฝ้าแสดงธรรม

พญาหงส์เข้าเฝ้า แสดงธรรม การมีความรู้ติดตัวใช่ว่าจะสร้างเงินทองให้เพิ่มพูนได้เท่านั้น แต่ยังทำให้เราเป็นผู้มีภูมิความรู้ ไม่ถูกใครครหาว่าเก่งแต่ปากอย่างเดียว การ แสดงธรรม ของพญาหงส์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองพาราณสี มีพระมเหสีนามว่า “เขมาเทวี” ทรงฝันเห็นหงส์แสดงธรรมด้วยเสียงอันไพเราะ พระองค์ตั้งพระทัยสดับธรรมนั้นด้วยพระทัยที่เป็นกุศล ครั้งหงส์ตัวนั้นแสดงธรรมเสร็จก็บินจากไป พระนางพยายามจับหงส์ตัวนั้นไว้หมายจะให้แสดงธรรมแด่พระนางทุกเช้าค่ำ แต่ก็ทรงตื่นจากความฝัน พระนางเขมาเทวีเข้าเฝ้าพระสวามี ตรัสเล่าเรื่องความฝันของพระนาง ทรงหมายอยากสดับธรรมอันไพเราะจากหงส์ตัวนั้นอีกครา พระราชาทรงเห็นพระมเหสีทรงปรารถนาเช่นนั้น  ทรงโปรดให้เหล่าเสนาตามหาผู้รู้จักหงส์ที่สามารถพูดได้นำมาถวายพระองค์ นายพรานได้ยินประกาศจึงเข้าเฝ้าพระราชาเสนอว่าตนรู้ที่อยู่ของหงส์ที่พูดภาษามนุษย์ได้ มันอาศัยอยู่ที่ภูเขาจิตตกูฎในป่าหิมพานต์ พระราชาโปรดให้นายพรานไปนำหงส์วิเศษนี้มาถวายพระมเหสี หากนำมาได้จะประทานสมบัติมากกมายให้เป็นรางวัล นายพรานเดินทางเข้าสู่ป่าหิมพานต์จนถึงเขาจิตตกูฎ ได้เห็นหงส์ตัวนั้นอยู่ท่ามกลางหงส์ทั้งหลาย แน่ใจว่าต้องเป็นพญาหงส์ ที่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้จึงครอบตาข่ายจับ แม้บริวารหงส์จะพากันหนีไปเพราะกลัวภัย แต่หงส์อีกตัวซึ่งเป็นเพื่อนที่เติบโตมาพร้อมกับพญาหงส์ ไม่ยอมหนีไป หากจะหนีต้องพากันรอดไปด้วยกัน นายพรานเห็นดังนั้นถึงกับน้ำตาไหล เห็นในความรักฉันมิตรของสัตว์ทั้งสอง จึงปล่อยพญาหงส์ออกจากบ่วงตาข่าย พญาหงส์จึงถามถึงสาเหตุที่นายพรานต้องจับตนไปถวายพระราชา นายพรานบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมด พญาหงส์เข้าใจแล้วจึงกล่าวว่า “เรายินดีไปกับท่าน เพื่อที่จะได้ถวายธรรมะอันประเสริฐแด่พระนางเขมาเทวี” นายพรานอุ้มพญาหงส์และหงส์ซึ่งเป็นสหายออกจากป่าหิมพานต์มุ่งสู่นครพาราณสี พระราชาทอดพระเนตรพญาหงส์ก็แน่พระทัยว่า หงส์ตัวนี้ไม่ใช่หงส์ธรรมดา พระองค์จึงให้ข้ารับใช้จัดที่นั่งทองคำให้พญาหงส์นั่ง พญาหงส์นั่งบนพระแท่นทองคำแล้ว พระนางเขมาเทวียกเครื่องหอม ดอกไม้นานาถวาย พระนางตรัสว่า “เราเคยพบเจ้าในความฝัน ธรรมะของเจ้าไพเราะเสนาะยิ่งนัก ขอเจ้าเมตตากรุณาแสดงธรรมะนั้น เพื่อประโยชน์แก่ข้า […]

วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ – วัดมหาธาตุแห่งกรุงเทพมหานคร

วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ – วัดมหาธาตุแห่งกรุงเทพมหานคร วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ วัดเก่ามาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา สถาปนาเป็นพระอารามหลวงในอุปถัมภ์ของสมเด็จฯ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท พระอนุชาธิราชในรัชกาลที่ 1     วัดมหาธาตุเป็นวัดที่มีมาก่อนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีชื่อว่า “วัดสลัก” หรือ “วัดฉลัก” เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชสถาปนากรุงธนบุรี วัดแห่งนี้จึงกลายเป็นพระอารามหลวง ที่พำนักของสมเด็จพระราชาคณะและพระราชาคณะมาตลอดสมัยกรุงธนบุรี เมื่อสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ย้ายราชธานีจากฝั่งตะวันออก ทรงสถาปนาวัดโพธาราม ซึ่งต่อมาคือวัดพระเชตุพนฯ (วัดโพธิ์) เป็นพระอารามหลวง สมเด็จฯ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท สมเด็จพระอนุชาธิราชจึงทรงสถาปนาวัดสลักขึ้นเป็นพระอารามหลวง เนื่องจากครั้งที่พระองค์ทรงเป็นนายสุดจินดา มหาดเล็กหุ้มแพร จะล่องเรือขึ้นไปหาหลวงยกกระบัตรเมืองราชบุรี (รัชกาลที่ 1 ในขณะนั้น) ก่อนที่จะเลี้ยวเข้าคลองบางกอกใหญ่ พบกับเรือกองทัพพม่า จึงได้หนีข้าศึกพม่ามาหลบ แล้วคว่ำเรือแล้วมาหลบซ่อนให้พ้นจากพม่าที่หน้าวัดแห่งนี้ ครั้งสงครามสงบบ้านเมืองร่มเย็น พระองค์รำลึกถึงพระคุณของพุทธสถานนี้จึงปฏิสังขรณ์และอุปถัมภ์วัดแห่งนี้เรื่อยมา ทั้งทรงนำพระอัฐิของสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก (นายทองดี) มาบรรจุในมณฑป และตั้งชื่อวัดแห่งนี้ว่า “วัดนิพพานาราม”     เมื่อ พ.ศ. 2331 วัดแห่งนี้ใช้เป็นสถานที่สังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ […]

วักกลี ผู้หลงใหลในพระพุทธเจ้า

วักกลี ผู้หลงใหลใน พระพุทธเจ้า วักกลี เป็นผู้ที่เกิดในตระกูลพราหมณ์แห่งเมืองสาวัตถี มารดานำวักกลีมาถวาย พระพุทธเจ้า ตั้งแต่ยังเล็กนัก เพราะถูกปีศาจรังควาญ วักกลีได้รับการเลี้ยงดูโดยพระพุทธเจ้ามาตลอด ด้วยความใกล้ชิดพระพุทธเจ้าเสมือนบิดา หากไม่ได้พบพระพุทธเจ้าก็จะเกิดความกระวนกระวายใจ เมื่ออายุได้ 7 ปี พระพุทธเจ้าทรงบวชให้ แต่วักกลียังคงติดมอบรูปลักษณ์ของพระองค์อยู่ พระองค์จึงตรัสสอนว่า “ทำไมเธอถึงได้หลงรูปของเราตามที่ชนทั้งหลายเขาหลงกัน ผู้ใดที่เข้าใจธรรมะของเรา ผู้นั้นย่อมเป็นบัณฑิตได้ขึ้นชื่อว่าเห็นเราอย่างแท้จริง แต่ผู้ที่ไม่เข้าใจในธรรมะของเรา ถึงจะเห็นเราแต่ก็ไม่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่เห็นเราอย่างแท้จริง ร่างกายนี้เป็นโทษ ที่เป็นที่รวบรวมแห่งความทุกข์ เป็นที่อาศัยของโรคภัยทุกชนิด จนพิจารณาเห็นถึงความเกิดและความดับไปของรูป ถึงจะพ้นจากกิเลสได้โดยง่าย” พระวักกลีน้อยใจพระพุทธเจ้า จึงวิ่งขึ้นไปบนเขาคิชฌกูฏ พระพุทธเจ้าจึงเสด็จไปตามพระวักกลี เมื่อพระหนุ่มเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จมาตามตน จึงรีบวิ่งไปเข้าเฝ้า วาระสุดท้ายของพระวักกลีก็มาถึง อาพาธเป็นโรคล้มใกล้จะมรณภาพ พระพุทธเจ้าทรงทราบจึงฝากคำสอนเรื่องความเกิดและความเสื่อมของร่างกายมาถึงพระวักกลี พระภิกษุที่รับโอวาทก็นำมากล่าวให้พระวักกลีฟัง เมื่อฟังเสร็จแล้วได้บรรลุอรหันตผลแล้วเข้าสู่นิพพานทันที มีควันหนาแน่นทั่วบริเวณ แล้วจางหายไป พระภิกษุทั้งหลายทูลถามพระพุทธเจ้าว่าควันนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า ควันนี้คือมารที่จะมารับดวงวิญญาณของพระวักกลีไป แต่ต้องกลับไปมือเปล่า เพราะพระวักกลีเข้าใจในเรื่องของการดับแห่งรูป ได้อรหันตผลและเข้าสู่นิพพานแล้ว ก่อนสิ้นใจ ที่มา : 84000.org Photo by Jaizer Capangpangan on […]

Room to Read : ห้องสมุดเปลี่ยนชีวิต

Room to Read : ห้องสมุด เปลี่ยนชีวิต โครงการ ห้องสมุด Room to Read ทํางานร่วมกับท้องถิ่นอย่างใกล้ชิด เริ่มจากจุดเล็ก ๆ คือความอยากนำหนังสือดี ๆ ให้เด็กในศรีลังกาได้อ่าน หนังสือดี ๆ 0 ย้อนกลับไปในปี 1998 จอห์น วู้ด (John Wood) กําลังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและรุ่งโรจน์ในฐานะ ผู้อํานวยการฝ่ายการตลาดประจําภาคพื้นเอเชียของบริษัทไมโครซอฟท์ เขายังหนุ่มอายุเพิ่งจะ 39 ปีเท่านั้น ส่วนไมโครซอฟท์ก็กําลังเฟื่องฟูสุดๆ 0 หน้าร้อนปีนั้น จอห์นตัดสินใจใช้วันหยุดสองสัปดาห์เพื่อไปปีนเขาที่เนปาล สิ่งที่ทําให้เขาประทับใจกลับไม่ใช่ความงามของเทือกเขาหิมาลัย แต่คือการได้ไปเยือนโรงเรียนแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน Bahundanda และได้เห็นความกระตือรือร้นของเด็ก ๆ ที่อยากเรียนหนังสือทั้งที่โรงเรียนของพวกเขาเป็นเพียงอาคารเก่าทรุดโทรมหนึ่งหลัง ส่วนห้องสมุดซึ่งเป็นสถานที่แห่งความสุขและสําคัญที่สุดตามความคิดของจอห์นก็เป็นเพียงห้องเปล่า ๆ หนึ่งห้องมีหนังสือไม่กี่เล่ม ส่วนใหญ่เป็นนิยายหรือหนังสือนําเที่ยว ซึ่งนักปีนเขาที่ผ่านไปผ่านมาทิ้งไว้ให้ไม่มีเล่มไหนที่เหมาะสําหรับเด็ก แต่ทั้งที่เป็นอย่างนั้น เด็ก ๆ ก็ยังอ่านหนังสือด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม 0 ภาพดังกล่าวทําให้จอห์นรู้สึกสงสารจับใจ ครูใหญ่ที่เดินพาจอห์นชมโรงเรียนสังเกตเห็นจึงปลอบเขาว่า “ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่ง คุณอาจจะกลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับหนังสือก็ได้นะครับ” […]

เมื่อดอกไม้บานในกาฬทวีป

เมื่อ ดอกไม้บาน ในกาฬทวีป ดอกไม้บาน ในที่นี้คือความรักและความเมตตาที่งดงามไม่ต่างจากดอกไม้ได้เบ่งบานในกาฬทวีป ดินแดนของคนผิวสีที่่เราเรียกว่า “ทวีปแอฟริกา” 0 ผู้หญิงมักได้รับการเปรียบเทียบว่า “บอบบาง อ่อนโยน น่าทะนุถนอม” ไม่ต่างจากดอกไม้ ทว่าสำหรับมวลหมู่ดอกไม้ในดินแดนกาฬทวีปอันไกลโพ้นนั้น พวกเธอกลับมีฐานะไม่ต่างไปจาก “สมบัติ” ของผู้ชาย ที่ผู้เป็นพ่อบังเกิดเกล้าสามารถเอาตัวเธอไปให้ใครในฐานะใดและเมื่อไรก็ได้ 0 ด้วยธรรมเนียมเช่นนี้ ทำให้เด็กหญิงจำนวนไม่น้อยมีโอกาสตั้งครรภ์ เร็วกว่าวัยอันควร โดยที่ผู้เป็นพ่อและสามีของเธอไม่เคยใส่ใจเลยว่า การตั้งครรภ์ตั้งแต่วัยเด็กนั้นจะสร้างความทุกข์ทรมานให้กับเด็กหญิงมากเพียงใด 0 พวกเขารู้แต่เพียงว่า “หากเด็กหญิงหรือหญิงสาวในครอบครองเจ็บป่วยถึงขั้นกลั้นปัสสาวะ – อุจจาระไม่ได้ และไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืนหรือเดิน สิ่งเดียวที่ควรทำคือ ไล่เธอออกจากบ้าน” 0 อาการป่วยที่แปลกประหลาดและพฤติกรรมอันโหดร้ายที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ คือผลพวงจากโรคเงียบอันน่ากลัวที่ชื่อว่า “ฟิสตูล่า” (Fistula) 0 ภัยเงียบนี้กำลังคุกคามหญิงสาวทั่วแอฟริกาและไม่มีทีท่าจะเบาบางลง ในที่สุดรัฐบาลเอธิโอเปียจึงว่าจ้าง แพทย์หญิงแคเทอรีนและ นายแพทย์เรจินัลด์ แฮมลิน (Dr.Catherine – Dr.Reginald Hamlim) สองสามีภรรยาซึ่งเป็นสูตินรีแพทย์ฝีมือดีจากออสเตรเลียมาประจำการที่โรงพยาบาลแห่งกรุงแอดดิสอาบาบา เมืองหลวงของเอธิโอเปีย เพื่อตรวจรักษาและฝึกสอนบุคลากรทางนรีเวชวิทยาเป็นเวลา 3 ปี 0 ขณะที่การทำงานกำลังไปได้ด้วยดี รัฐบาลกลับขอยกเลิกสัญญาจ้างทั้งหมด […]

“Rub & Stub” ร้านอาหารกู้โลก

“Rub & Stub” ร้านอาหารกู้โลก “ Rub & Stub ” ร้านอาหารร้านนี้กู้โลก ช่วยลดปริมาณขยะอาหาร แนวคิดเล็ก ๆ แต่สร้างสรรค์แบบนี้ ในไม่ช้าปริมาณขยะอาหารก็จะค่อย ๆ ลดลง 0 ยูนิเซฟ (UNICEF) เผยข้อมูลที่น่าตกใจว่าปัจจุบันทั่วโลกมีประชากรผู้อดอยากหิวโหย ทั้งเด็กและผู้ใหญ่รวมกันมากกว่าหนึ่งพันล้านคน! ยิ่งไปกว่านั้นยังพบว่าเด็กอายุต่ํากว่า 5 ปีมีสถิติการเสียชีวิตจากภาวะนี้สูงสุดคือปีละไม่ต่ํากว่า 10 ล้านคน หรือทุก ๆ 5 วินาทีจะมีเด็กเสียชีวิต 1 คน 0 ขณะที่สถานการณ์อาหารในประเทศที่พัฒนาแล้วทั้งในโซนอเมริกาและยุโรปกลับ “ตรงกันข้าม” อย่างเห็นได้ชัด เพราะประเทศเหล่านี้มีอาหารที่ปรุงสําเร็จและผลผลิตทางการเกษตรอย่างล้นเหลือเกินความต้องการ จนต้อง “ทิ้ง” เป็นขยะอาหารจํานวนหลายร้อยล้านตันต่อปี! 0 ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว “ขยะอาหาร” เหล่านั้นยังสามารถกินได้ตามปกติ เพียงแต่รสชาติอาจจะไม่อร่อยถูกใจ รูปลักษณ์อาจจะไม่สวยสะดุดตาเพราะเริ่มเหี่ยว มีตําหนิ มีรอยดํา หรือบางชนิดก็ส่อแววใกล้หมดอายุแล้ว ฯลฯ 0 โซฟี เซลส์ (Sophie […]

ทีมหมูป่าปลอดภัยเพราะการทำสมาธิ : สมาธิระงับความหิวได้จริงหรือ ?

น้อง ทีมหมูป่า ปลอดภัยเพราะการทำสมาธิ : สมาธิระงับความหิวได้จริงหรือ ? หลายคนคงเกิดความสงสัยไม่น้อยว่า ทีมหมูป่า อะคาเดมี รอดพ้นและปลอดภัยจากอันตรายในถ้ำหลวงได้อย่างไร หลายสำนักข่าวต่างรายงานว่า โค้ชเอก นายเอกพล จันทะวงษ์ ผู้ช่วยกุนซือหนุ่มวัย 25 ปี เป็นคนมีสติและชอบทำสมาธิ เพราะก่อนจะมาเป็นโค้ชให้ ทีมหมูป่าอะคาเดมี นั้น เคยบวชเป็นพระ ศึกษาพระธรรมมาเป็นเวลา 10 ปี โค้ชเอกชอบสอนน้อง ๆ ให้นั่งสมาธิ หลังจากซ้อมฟุตบอลเสร็จ  ซึ่งหลายคนที่สนิทหรือใกล้ชิดกับโค้ชเอกตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า โค้ชเอกคงให้น้อง ๆ นั่งสมาธิ เพื่อระงับความหิว พระอาจารย์เอกพล ชุตินธโร พระวัดเสาหิน จังหวัดลำพูน เป็นพระที่บวชมาพร้อมกับโค้ชเอกยืนยันว่า “เชื่อมั่นว่าโค้ชสามารถดูแลเด็กได้ เพราะเป็นคนที่แข็งแรงและมีสติปัญญาดี คงใช้สมาธิที่บวชมาเป็นระยะเวลา 7-8 ปี ในการแก้ไขปัญหาได้เป็นอย่างดี ป้าธรรม คุณป้าของโค้ชเอกกล่าวว่า “โค้ชเอกเป็นคนธรรมะ ธรรโม นอบน้อมถ่อมตน และรักเด็ก เห็นในคลิปแล้วโค้ชมีสภาพที่อิดโรยมาก ที่จริงตอนก่อนจะเข้าถ้ำ โค้ชเตรียมขนมไปเยอะมาก แต่คงให้เด็ก […]

9 ประโยคเด็ดซึ้งกินใจของสุดยอดพ่อเมืองเชียงราย ท่านณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร

9 ประโยคเด็ดซึ้งกินใจของสุดยอดพ่อเมืองเชียงราย ท่าน ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร หัวเรือใหญ่ในภารกิจค้นหา 13 ชีวิต โค้ชและทีมหมูป่าอะคาเดมี มาตลอดสิบวันที่ผ่านมา กระทั่งค่ำคืนวันที่ 2 กรกฎาคม 2561 ภารกิจการค้นหาก็ลุล่วง ทั้งนี้ท่านผู้ว่าฯ ได้เปรยว่า การตามหา 13 ชีวิตที่ติดถ้ำหลวง ไม่ต่างจากการทำสงครามกับเวลา เวลาไม่เคยรอใคร เราต่างหากที่เป็นผู้ที่วิ่งตามเวลา เวลาสำคัญมาก ยิ่งค้นนานเท่าไร โอกาสที่เด็ก ๆ จะรอดก็ยิ่งน้อยลง เพราะฉะนั้นวันนี้ที่รู้แน่ชัดแล้วว่าทั้ง 13 ชีวิตปลอดภัย สิ่งที่ต้องรอก็แค่การพาออกมาจากถ้ำเท่านัั้น Secret ขอรวบรวมประโยคเด็ดซึ้งกินใจที่ท่านผู้ว่าฯ ณรงค์ศักดิ์ได้กล่าวไว้ตลอดห้วงสิบวันที่ผ่านมา แต่ละประโยค แต่ละคำที่ท่านเอ่ย ขอบอกว่าสะท้อนถึงการทุ่มเทอุทิศตนในภารกิจนี้สุดพลังจริงๆ “ผมเป็นผู้อำนวยการในพื้นที่ก็จริง แต่ทุกชีวิตเราถือว่ามีคุณค่าสำคัญเหมือนกันหมด เราสั่งให้เขาไปช่วยชีวิตคนอื่น แต่เราไม่ได้สั่งให้เขาเอาชีวิตไปทิ้ง” “ใครที่บอกว่าไม่เสียสละพอที่จะทำงาน ใครจะกลับบ้านไปนอนกับลูกกับเมีย เชิญเซ็นชื่อแล้วออกไปเลย ผมไม่รายงานใครทั้งสิ้น ใครจะทำงาน วันนี้ขอให้พร้อมทุกนาที ให้คิดว่าเขาเป็นลูกของเรา” “เราจะช่วยชีวิตได้ 13 ชีวิตหรือกี่ชีวิตก็ตาม ทุกชีวิตมีค่าเหมือนกันหมด […]

รวมมิตรจิตมิตรใจ ฮีโร่ที่มาช่วยทีมหมูป่า และกลุ่มผู้สนับสนุนภารกิจนี้ให้ลุล่วง

รวมมิตรจิตมิตรใจ ฮีโร่ ที่มาช่วยทีมหมูป่า และกลุ่มผู้สนับสนุนภารกิจนี้ให้ลุล่วง ล่าสุดรายการข่าวรายงานข่าวดีที่ทำให้ยิ้มออก เมื่อหน่วยซีลและคณะค้นหาจากต่างชาติได้พบ 13 ชีวิตแล้ว ซีเคร็ตขอขอบคุณทุกท่าน ทุกหน่วย และทุกฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง ท่านคือ ฮีโร่ ของพวกเรา เรากุมความหวังไว้จนแน่นหัวใจว่าน้อง ๆ ต้องปลอดภัยแล้วกลับมาสู่ครอบครัวของพวกเขา จากหลายวันที่ผ่านมา ฟังข่าวที่รายงานทุกๆวัน เราพบกับความกังวล ความทุกข์ใจที่อยากให้การค้นหาครั้งนี้ประสบความสำเร็จโดยเร็ววัน แต่ระหว่างที่มีความทุกข์และความกังวลใจนี้เอง เราได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ประจักษ์ต่อสายตา ทำให้แอบมีความสุข และมีใจเป็นกุศลไปพร้อมกับเรื่องราวเหล่านั้น ภาพของกัลยาณมิตรจากทุกสารทิศทั้งไทยและเทศ หลั่งไหลมาเติมเต็มความทุกข์ให้มลาย ความหวังที่จะได้เจอทั้ง 13 คน ได้มีความคาดหวังมากขึ้น ซีเคร็ตอยากบันทึกภาพและขอประกาศความดีของคนเหล่านี้ไว้ เพื่อให้เห็นถึงคุณงามความดีในจิตใจมนุษย์ ที่ดูทีท่าแล้ว ยากนักที่จะแห้งหายไปจากจิตใจ     น้องพีช หรือ ด.ช. พชรพล หมื้นเกี๋ยง เพื่อนของทีมหมูป่า มาที่นี้เพื่อรอฟังข่าวดีทุก ๆ วัน นับถือน้ำใจน้องมาก ๆ แต่ระหว่างที่ตั้งหน้าตั้งใจคอยการกลับมาของเพื่อน ๆ น้องพีชยังเป็นจิตอาสา ช่วยเก็บขยะเพื่อรักษาความสะอาดในบริเวณนั้น     ก๋วยเตี๋ยวชามนี้รวยน้ำใจ […]

ความรักของกินนรและกินรี รักนี้สุดจะทนเมื่อต้องพรากจาก

ความรักของกินนรและ กินรี รักนี้สุดจะทนเมื่อต้องพรากจาก ไฉนกินนรและ กินรี คู่นี้ต่างร่ำไห้อย่างเวทนาเมื่อพบกัน ทั้งที่ทั้งสองรักปานจะกลืนกิน นิทานธรรมะเรื่องนี้ต้องสอนอะไร ความรัก หรือความเมตตาต่อสัตว์เพื่อนร่วมโลก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระราชาพระองค์หนึ่งทรงสำราญกับการล่าสัตว์อยู่ในป่าหิมพานต์ เมื่อพระองค์สังหารสัตว์นั้นมาได้ ก็จะทำสัตว์นั้นเป็นอาหารด้วยการย่างไฟแล้วเสวยอย่างเอร็ดอร่อย พระราชาประทับบนหินอย่างรำคาญพระทัย ชมธรรมชาติอันงดงามของป่าหิมพานต์ พระองค์เห็นกินนรและกินรีคู่หนึ่งบินมาเริงร่าท่ามกลางพุ่มดอกไม้ ขณะที่ทั้งสองกำลังสวมกอดแล้วกล่าววาจาหวานต่อกัน ก็กลายมาเป็นร้องไห้คร่ำครวญจะเป็นจะตาย พระราชาทรงสงสัยจึงดำเนินไปใกล้ๆแล้วตรัสว่า “เมื่อสักครู่ เจ้าทั้งสองยังรักมีความสุขกันดีจนเรายังอิจฉา แต่ทำไมตอนนี้ เจ้าทั้งสองต่างร้องไห้เศร้าสร้อยเช่นนี้” กินนรกล่าวตอบพระราชาว่า “ตอนแรกเรารักกันดี เพราะเรารักกันมาก แต่เมื่อครู่เราร้องไห้คร่ำครวญ เพราะเมื่อวานขณะที่เราทั้งสองกำลังวิ่งเล่นกันอย่างบนพื้นทรายริมลำธาร อยู่ๆก็มีน้ำป่าไหลหลากเข้ามาจนจะถึงตัวเราทั้งสอง จึงต่างฝ่ายต่างบินขึ้นที่สูงเพื่อเอาตัวรอด แต่กระแสน้ำก็ได้กั้นเราทั้งสองอยู่กันคนละฝั่ง เราต้องรอจนถึงเมื่อเช้าเพื่อให้กระแสน้ำนั้นมันลดลง เราจึงข้ามมาหากัน เราเศร้าโศกเพราะเราทั้งสองกลัวว่าต้องมีเหตุการณ์ที่พรากเราทั้งสองจากกันอีก เราจึงร่ำไห้เพราะไม่อยากให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเลย” พระราชาสดับดังนั้นก็ทรงหวนคิดถึงพระมเหสี พระองค์ตรัสขึ้นว่า “เจ้าทั้งสองเป็นสัตว์เดรัจฉายังรักคู่ของตนเองถึงเพียงนี้ เราสังหารชีวิตสัตว์ด้วยความสนุกมานาน ไม่รู้ว่าต้องพรากผัว พรากเมีย พรากพ่อ พรากแม่ พรากลูกใครมามากต่อมา เราขอปฏิญาณต่อเจ้าทั้งสองว่า นับต่อแต่นี้ไปเราจะเลิกล่าสัตว์ เพราะในวันนี้เราได้ทราบแล้วว่า สัตว์เดรัจฉาก็มีหัวใจและความรู้สึกเหมือนมนุษย์” ที่มา  : 84000.org Photo by Colin […]

keyboard_arrow_up